ستاد مساز خانه بر آجر کج

بیهوده مینداز مرا بر سر لج

نگذار یک زمان خدا نا کره

بینی که تو عارف شده ای من ایرج*

 نگذار زکار پرده ای بردارم

نگذاز که مضمون نوینی آرم

بگذار که رازها نهانی ماند

بگذار که چند نقطه ای بگزارم

استاد مخواه تا ستمگر بشوم

زندان بروم مو بزنم گر بشوم

مارا زسر بریده می ترسانی

تیرت بزنم سعید عسگر بشوم**

هر چند زاشعار دگر بهتر بود

شعری گفتی که شعر لایشعر بود

آن کس که شما بزرگش کردی استاد

شهرام نبود یک نفر دیگر بود

هر چند که این هفته کمی اوف شدید

با چند صفت به شعر موصوف شدید

از برکت این شعر که مافرمودیم

تا هفته بعد خوب معروف شدید

 شهرم شکیبا